Bijna 30 jaar geleden, als jonge dienstplichtig (haha dat bestond toen nog!) militair jaar op de Veluwe gelegerd. Best wel druk, veel op oefening. Ik woonde op de kazerne, dat kon toen want bij mijn ouders een hoop shit en een vriendinnetje, dat lukte niet.. Geen ruk te doen in de avond dus! (nou ja, behalve rukken 
): In de bar kwam ik altijd (dienstplichtige en beroeps-collegas) tegen en soms mijn (best wel OK-) commandanten, maar dat wordt vervelend. Dat had ik dus al snel bekeken.
Na dienst ging ik soms naar een paar Veluws dorpjes om een biertje te drinken in de kroeg (die hebben ze dan weer wel) en wat te "shoppen" In de lokale Bruna/AKO/ weet-ik-veel om wat tijdschriften te kopen >>> Ik loop met de VI, een ander blad en de (toen nog beruchte) Hustler naar de kassa. Daar staat een charmante dame, 40+ jaar, leuk hoofd, mooie tanden en lekker gevuld. (ik hield toen ook al niet van dunne meisjes). "daar staan écht mooie meisjes in" zegt ze, ik mompel (nogal gegeneerd) wat, reken af en vertrek. Al rukkend bij de Hustler (niet de VI) dacht ik, "wat bedoelde ze nou?"
Dus Ik paar dagen later terug. Ik werd herkend, "of ik dat interessant vond". "Nou ik vind t wel leuk, maar het is allemaal nogal "te perfect" (kijk maar eens terug naar de Hustler van die dagen, zelfs de kutten zijn gefotoshopt). Ik zei dat met een rood hoofd van schaamte, maar ook vol bravoure (tsja 21 jaar hè). "Nou, ik vind dat ook wel leuk én ik vindt het leuk als je een biertje kom drinken", en ik kreeg r telefoonnummer (Geen GSM in die dagen, dus best wel persoonlijk).
Bleek een getrouwd stel te zijn, zij had grotere behoeften (vééél grotere behoeften) dan haar man. De avond begon wat ongemakkelijk (ik was erg verlegen), maar werd snel leuker. Helemaal toen de dame opeens schaars gekleed verscheen en, als ik het al niet snapte, duidelijk maakte wat de bedoeling was. Haar man, trouwens een leuke vent, was bi. Eerst maakte ik kennis, "nee ik ben niet bi", was ook ok. Maar ja, 21 en wel geprobeerd,, (maar wél een grote lul!) best wel lekker. Eerst was er nog sprake van rubber (toen was iedereen nog erg bang voor HIV), na de tweede ontmoeting niet meer.
Ik heb me acht maanden he-le-maal sufgeneukt, ook trio's met haar man (DP noem t maar op). Bi heb ik geprobeerd, was aardig maar niet mijn ding . De eerste 2 x wilden ze nog dat ik betaalde, ik vond t prima! Daarna werd ik uitgenodigd op feestjes, trio's, meerdere stellen. Veel geleerd, over wat ik lekker en fijn vond, wat ik zeker niet lekker en fijn vond. Dat was écht ok, geen vage scene met drugs en alcohol, gewoon lekker doen wat je lekker vind. Ik ontmoette ook nog wat andere "extras". Beetje zoals ik, op de veluwe, tijdelijk en fuckable.
En toen, diensttijd ten einde, wat houdt je nog daar (ja, maar daar kan je niet van leven). Kreeg ik een kans om in het buitenland te gaan werken. Vertrok naar t Wilde Westen. Weer terug in Nederland, vriendin, trouwen, kinderen. Ik heb het er wel eens met haar over gehad, ze werd he-le-maal gek (toch foute keuze? uiteindelijk wel 
).
30 jaar verder, single, goed voor mezelf en mn kinderen gezorgd. Vraag ik me wel eens af: "hoe zou het nou met hen gaan? "God, wat was dat lekker en leuk". Maar ja, ze zijn nu ook 70+. Misschien is de herinnering mooier. Maar, misschien zou ik ook nog wel in contact met ze willen komen, ben ook geen 20 meer ....
): In de bar kwam ik altijd (dienstplichtige en beroeps-collegas) tegen en soms mijn (best wel OK-) commandanten, maar dat wordt vervelend. Dat had ik dus al snel bekeken. Na dienst ging ik soms naar een paar Veluws dorpjes om een biertje te drinken in de kroeg (die hebben ze dan weer wel) en wat te "shoppen" In de lokale Bruna/AKO/ weet-ik-veel om wat tijdschriften te kopen >>> Ik loop met de VI, een ander blad en de (toen nog beruchte) Hustler naar de kassa. Daar staat een charmante dame, 40+ jaar, leuk hoofd, mooie tanden en lekker gevuld. (ik hield toen ook al niet van dunne meisjes). "daar staan écht mooie meisjes in" zegt ze, ik mompel (nogal gegeneerd) wat, reken af en vertrek. Al rukkend bij de Hustler (niet de VI
) dacht ik, "wat bedoelde ze nou?" Dus Ik paar dagen later terug. Ik werd herkend, "of ik dat interessant vond". "Nou ik vind t wel leuk, maar het is allemaal nogal "te perfect" (kijk maar eens terug naar de Hustler van die dagen, zelfs de kutten zijn gefotoshopt). Ik zei dat met een rood hoofd van schaamte, maar ook vol bravoure (tsja 21 jaar hè). "Nou, ik vind dat ook wel leuk én ik vindt het leuk als je een biertje kom drinken", en ik kreeg r telefoonnummer (Geen GSM in die dagen, dus best wel persoonlijk).
Bleek een getrouwd stel te zijn, zij had grotere behoeften (vééél grotere behoeften) dan haar man. De avond begon wat ongemakkelijk (ik was erg verlegen), maar werd snel leuker. Helemaal toen de dame opeens schaars gekleed verscheen en, als ik het al niet snapte, duidelijk maakte wat de bedoeling was. Haar man, trouwens een leuke vent, was bi. Eerst maakte ik kennis, "nee ik ben niet bi", was ook ok. Maar ja, 21 en wel geprobeerd,
, (maar wél een grote lul!) best wel lekker. Eerst was er nog sprake van rubber (toen was iedereen nog erg bang voor HIV), na de tweede ontmoeting niet meer. Ik heb me acht maanden he-le-maal sufgeneukt, ook trio's met haar man (DP noem t maar op). Bi heb ik geprobeerd, was aardig maar niet mijn ding . De eerste 2 x wilden ze nog dat ik betaalde, ik vond t prima! Daarna werd ik uitgenodigd op feestjes, trio's, meerdere stellen. Veel geleerd, over wat ik lekker en fijn vond, wat ik zeker niet lekker en fijn vond. Dat was écht ok, geen vage scene met drugs en alcohol, gewoon lekker doen wat je lekker vind. Ik ontmoette ook nog wat andere "extras". Beetje zoals ik, op de veluwe, tijdelijk en fuckable.
En toen, diensttijd ten einde, wat houdt je nog daar (ja, maar daar kan je niet van leven
). Kreeg ik een kans om in het buitenland te gaan werken. Vertrok naar t Wilde Westen. Weer terug in Nederland, vriendin, trouwen, kinderen. Ik heb het er wel eens met haar over gehad, ze werd he-le-maal gek (toch foute keuze? uiteindelijk wel ). 30 jaar verder, single, goed voor mezelf en mn kinderen gezorgd. Vraag ik me wel eens af: "hoe zou het nou met hen gaan? "God, wat was dat lekker en leuk". Maar ja, ze zijn nu ook 70+. Misschien is de herinnering mooier. Maar, misschien zou ik ook nog wel in contact met ze willen komen, ben ook geen 20 meer
....
