Ik dacht dat ik uitverteld was, maar toch nog eentje uit de oude doos... Ik "wandel" al meer dan 30 jaar, en wie zolang zijn lul achterna loopt komt terecht op de vreemdste plaatsen, onder andere in een dame die later op TV te zien is. Sommigen zullen zich herinneren dat er destijds op de Vlaamse zender VTM programma's waren waar Paul Jambers op zoek ging naar mensen die op een of andere manier speciaal zijn ("Wie zijn ze ? Wat doen ze ? Wat drijft hen ?"). Sommigen vonden de reeks goede human-interest, maar anderen beschuldigden hem van sensatiezucht.
Op een avond op weg naar huis moest ik overstappen in het Centraal Station van Antwerpen en ik besloot om snel eens een tourtje te gaan doen in de Atheneumbuurt (nota : dat was een hele tijd voor het begin van de "grote kuis"). Daar zag ik voor het eerst Annick. Ze was tamelijk klein van gestalte, met een ietwat jongensachtig redelijk knap gezichtje en kort sterk krullend donkerzwart haar. Ik sprak haar aan en ze was akkoord voor "zonder". Eens in de kamer wachtte me echter een dubbele teleurstelling. Haar lichaam was overdekt met meerdere grote vlekken, die er in mijn ogen uitzagen als halfgenezen brandwonden (maar,... lees verder). Toen ik vroeg wat er met haar gebeurd was, gaf ze een evasief antwoord. Ook zei ze dat ik niet in haar mocht klaarkomen want "Ik pak geen pil, ik heb ne vaste vriend en ik mag niet zwanger worden van ne klant". Ik was toen de kunst van het "terugtrekken" nog niet meester geworden en zo kwam het dat ik gespannen was, niet goed wist wat te doen en uiteindelijk ermee op hield zonder te zijn klaargekomen. Ik had misschien beter Annick voortaan links laten liggen maar ik kon niet blijven zitten met de frustratie van mijn mislukking en zo ging ik later nog mee met Annick en herhaalde dit scenario zich nog een keer of twee. Dan gebeurde het dat ze, na mijn geld in ontvangst te hebben genomen, zei dat ze naar het toilet moest gaan en daarna niet meer kwam opdagen. De volgende keer dat ik Annick tegenkwam scheen ze een lichte verbazing te tonen dat ik nog met haar mee wou. Deze keer was ik vastbesloten om haar de kamer niet te laten verlaten, wat ze overigens ook niet probeerde, en ik zag ook geen reden meer om haar nog te respecteren. Ik verloste derhalve mijzelf van mijn frustraties, hield me niet in en liet me lekker in haar klaarkomen. Ze maakte hierover overigens geen enkele opmerking en van dan af aan deden we het altijd zo, hoewel ze in het begin soms nog zei "OP mijnen buik klaarkomen !". Ik ben nog vele malen met Annick op hotel geweest, gespreid over een periode van meerdere jaren, met telkens enige weken of maanden interval. Het was ovrigens Annick die mij vertelde dat Bianca overleden was van een overdosis (https://nzcforum.be/viewtopic.php?f=196&t=5597).
De vlekken op haar lichaam veranderden regelmatig van vorm en uitzicht. Een keer kwam er uit enkele wonden zelfs etter. Een andere keer had ze (ook) onmiskenbaar blauwe plekken, ook op haar gezicht. Toen ik haar vroeg wat er gebeurd was, zei ze "van mijne motto gevallen". Hoe komt het dat ik dat niet geloofde ? Een andere keer konden we niet meer naar een bepaald hotel. Ze vertelde dat ze op TV geweest was bij Jambers en sindsdien mocht ze in sommige hotels niet meer binnen. Men verweet haar dat ze de buurt te schande gemaakt had met haar verklaringen [sic ! :lol: ].
Na mijn voorlaatste keer met Annick had ik een tiental dagen later de onaangename ervaring om s'morgens wakker te worden met een lichtjes prikkend gevoel in mijn eikel en vlekken op mijn pyjamabroek. Aie, een druiper ! Daarna duurde het meer dan een jaar voor ik haar nog terugzag. Haar eens knappe gezichtje zag er verlept uit ; hierom, en ook mijn vorige ervaring indachtig, liep ik haar voorbij. Die avond was de Atheneumbuurt evenwel merkwaardig verlaten, er stonden behalve Annick alleen enkele negerinnen en lelijke oude wijven op straat. Zo kwam het dat toen ik haar een halfuurtje later weer tegenkwam en ze mij aanklampte en met smekende stem zei "Toe ! Ik ben toch altijd goe voor u geweest" ik mij toch maar liet overhalen. Al de vorige keren had ik soms wat gekust of geknuffeld, wat Annick dan passief onderging, maar omdat haar gezichtje mij niet meer beviel begon ik onmiddellijk te neuken. Toen gebeurde er iets ongewoons : ze zei "Ge moogt me kussen", ik deed dit en ze kwam klaar of reageerde op zijn minst fysiek, haar kutje ging opeens heel wijd open, ik werd hiervan opgewonden en spoot heel diep in haar. Na afloop bleek dat tijdens het vrijen vodden rond haar armen waren losgekomen en ik hielp haar die weer vastmaken.
Ik heb haar nooit meer life weergezien. En dan op een dag zag ik in de TV-gids "heruitzendingen : Het beste uit Jambers : drugprostitutie in de Antwerpse Atheneumbuurt : het schrijnende verhaal van Annick". Uiteraard keek ik en het was inderdaad de Annick die ik gekend had. Bleek dat ze s'nachts afwisselend werkte en drugs gebruikte en dan tot in de namiddag lazarus in de zetel lag, tijd om iets anders te doen was er zo goed als nooit. Bleek ook dat ze rookte, niet spoot, maar ze kreeg jeuk (een allergische reactie ?) en dan krabde ze zich tot bloedens toe, vandaar dus haar wonden. Bleek tenslotte dat ze in die periode samenwoonde met een zekere "den Bolle", die zopas was vrijgelaten uit de gevangenis. Op de vraag van Jambers of ge er sexy moet uitzien om de straat te doen antwoordde ze "Nee, maar ge moet er goe uitzien". Jambers wou ook weten of klanten niet afhaakten als ze, eens in de kamer, haar verwondingen zagen en het bleek dat dit zo goed als nooit gebeurd was. Het verhaal tot hier had ik al eens geschreven op een vorige versie van dit forum. Nog vele jaren later ontdekte ik op YouTube de volledige oorspronkelijke Jambers reportage (helaas ondertussen gewist), met iets meer van Annick en ook 4 andere al-dan-niet-ex drughoertjes. Onder het filmpje over Annick stonden commentaren als :
Achteraf beschouwd vraag ik me af waarom ik niet afgehaakt heb en er mijn lul wel in gestoken heb. Maar goed dat ik er niets erger aan heb overgehouden dan een druiper...
Op een avond op weg naar huis moest ik overstappen in het Centraal Station van Antwerpen en ik besloot om snel eens een tourtje te gaan doen in de Atheneumbuurt (nota : dat was een hele tijd voor het begin van de "grote kuis"). Daar zag ik voor het eerst Annick. Ze was tamelijk klein van gestalte, met een ietwat jongensachtig redelijk knap gezichtje en kort sterk krullend donkerzwart haar. Ik sprak haar aan en ze was akkoord voor "zonder". Eens in de kamer wachtte me echter een dubbele teleurstelling. Haar lichaam was overdekt met meerdere grote vlekken, die er in mijn ogen uitzagen als halfgenezen brandwonden (maar,... lees verder). Toen ik vroeg wat er met haar gebeurd was, gaf ze een evasief antwoord. Ook zei ze dat ik niet in haar mocht klaarkomen want "Ik pak geen pil, ik heb ne vaste vriend en ik mag niet zwanger worden van ne klant". Ik was toen de kunst van het "terugtrekken" nog niet meester geworden en zo kwam het dat ik gespannen was, niet goed wist wat te doen en uiteindelijk ermee op hield zonder te zijn klaargekomen. Ik had misschien beter Annick voortaan links laten liggen maar ik kon niet blijven zitten met de frustratie van mijn mislukking en zo ging ik later nog mee met Annick en herhaalde dit scenario zich nog een keer of twee. Dan gebeurde het dat ze, na mijn geld in ontvangst te hebben genomen, zei dat ze naar het toilet moest gaan en daarna niet meer kwam opdagen. De volgende keer dat ik Annick tegenkwam scheen ze een lichte verbazing te tonen dat ik nog met haar mee wou. Deze keer was ik vastbesloten om haar de kamer niet te laten verlaten, wat ze overigens ook niet probeerde, en ik zag ook geen reden meer om haar nog te respecteren. Ik verloste derhalve mijzelf van mijn frustraties, hield me niet in en liet me lekker in haar klaarkomen. Ze maakte hierover overigens geen enkele opmerking en van dan af aan deden we het altijd zo, hoewel ze in het begin soms nog zei "OP mijnen buik klaarkomen !". Ik ben nog vele malen met Annick op hotel geweest, gespreid over een periode van meerdere jaren, met telkens enige weken of maanden interval. Het was ovrigens Annick die mij vertelde dat Bianca overleden was van een overdosis (https://nzcforum.be/viewtopic.php?f=196&t=5597).
De vlekken op haar lichaam veranderden regelmatig van vorm en uitzicht. Een keer kwam er uit enkele wonden zelfs etter. Een andere keer had ze (ook) onmiskenbaar blauwe plekken, ook op haar gezicht. Toen ik haar vroeg wat er gebeurd was, zei ze "van mijne motto gevallen". Hoe komt het dat ik dat niet geloofde ? Een andere keer konden we niet meer naar een bepaald hotel. Ze vertelde dat ze op TV geweest was bij Jambers en sindsdien mocht ze in sommige hotels niet meer binnen. Men verweet haar dat ze de buurt te schande gemaakt had met haar verklaringen [sic ! :lol: ].
Na mijn voorlaatste keer met Annick had ik een tiental dagen later de onaangename ervaring om s'morgens wakker te worden met een lichtjes prikkend gevoel in mijn eikel en vlekken op mijn pyjamabroek. Aie, een druiper ! Daarna duurde het meer dan een jaar voor ik haar nog terugzag. Haar eens knappe gezichtje zag er verlept uit ; hierom, en ook mijn vorige ervaring indachtig, liep ik haar voorbij. Die avond was de Atheneumbuurt evenwel merkwaardig verlaten, er stonden behalve Annick alleen enkele negerinnen en lelijke oude wijven op straat. Zo kwam het dat toen ik haar een halfuurtje later weer tegenkwam en ze mij aanklampte en met smekende stem zei "Toe ! Ik ben toch altijd goe voor u geweest" ik mij toch maar liet overhalen. Al de vorige keren had ik soms wat gekust of geknuffeld, wat Annick dan passief onderging, maar omdat haar gezichtje mij niet meer beviel begon ik onmiddellijk te neuken. Toen gebeurde er iets ongewoons : ze zei "Ge moogt me kussen", ik deed dit en ze kwam klaar of reageerde op zijn minst fysiek, haar kutje ging opeens heel wijd open, ik werd hiervan opgewonden en spoot heel diep in haar. Na afloop bleek dat tijdens het vrijen vodden rond haar armen waren losgekomen en ik hielp haar die weer vastmaken.
Ik heb haar nooit meer life weergezien. En dan op een dag zag ik in de TV-gids "heruitzendingen : Het beste uit Jambers : drugprostitutie in de Antwerpse Atheneumbuurt : het schrijnende verhaal van Annick". Uiteraard keek ik en het was inderdaad de Annick die ik gekend had. Bleek dat ze s'nachts afwisselend werkte en drugs gebruikte en dan tot in de namiddag lazarus in de zetel lag, tijd om iets anders te doen was er zo goed als nooit. Bleek ook dat ze rookte, niet spoot, maar ze kreeg jeuk (een allergische reactie ?) en dan krabde ze zich tot bloedens toe, vandaar dus haar wonden. Bleek tenslotte dat ze in die periode samenwoonde met een zekere "den Bolle", die zopas was vrijgelaten uit de gevangenis. Op de vraag van Jambers of ge er sexy moet uitzien om de straat te doen antwoordde ze "Nee, maar ge moet er goe uitzien". Jambers wou ook weten of klanten niet afhaakten als ze, eens in de kamer, haar verwondingen zagen en het bleek dat dit zo goed als nooit gebeurd was. Het verhaal tot hier had ik al eens geschreven op een vorige versie van dit forum. Nog vele jaren later ontdekte ik op YouTube de volledige oorspronkelijke Jambers reportage (helaas ondertussen gewist), met iets meer van Annick en ook 4 andere al-dan-niet-ex drughoertjes. Onder het filmpje over Annick stonden commentaren als :
- Hoe zielig, leven alleen om te "gebruiken" !
- Het moest maar eens uw dochter zijn !
- Ik zou nog liever mijn lul in een gistende vuilniszak steken !
Achteraf beschouwd vraag ik me af waarom ik niet afgehaakt heb en er mijn lul wel in gestoken heb. Maar goed dat ik er niets erger aan heb overgehouden dan een druiper...
zulke verhalen zijn best triest..