Seks is zo leuk dat zelfs slechte seks nog goede seks is. Maar toch ben ik altijd op zoek naar meer dan alleen maar goed. Daarom zoek ik altijd naar een soort van klik. Ik moet haar mooi vinden, elegant en vrouwelijk, leuk. Tussen de bedrijven door moet er al eens gepraat kunnen worden. Op basis hiervan valt minstens 95% van de dvp's af.
Af en toe vind ik er eens eentje bij wie het plaatje helemaal past. Jammer genoeg lukt dat nooit voor lang – meestal verlaten die dames de sector al na enkele maanden of hooguit enkele jaren. Zo was er de ravissante Marokkaanse Inès, vele jaren geleden in Brussel. Er was ook Chiara, de Italiaans-Limburgse. Of Diana, uit de Caraïben. Ella, de Albanese uit Antwerpen. Allemaal zijn ze van het toneel verdwenen. Behalve eentje, die ik maar Maya zal noemen.
Het moet ergens in 2018 geweest zijn dat ik Maya voor het eerst bij mij thuis liet komen. Ze was beeldschoon: erg slank, mooie vrouwelijke vormen, prachtige borstjes, fijn gezichtje. Het contact was bijzonder. We konden goed praten maar tegelijk was de sfeer ook eerder zakelijk. Eenmaal we naar de slaapkamer gingen, was het echter vuurwerk.
Ik begon haar veel vaker te laten komen en gaandeweg kon er ook meer. Eerst stond ze niet open voor plasseks maar na enkele keren kon dat wel. Eerst moest alles met condoom maar tijdens een van de eerste lockdowns kon het wel – wel zonder klaarkomen in haar en alleen als ik haar voor twee uur liet komen.
De hele tijd bleef de seks wel een beetje wisselvallig. Soms was het formidabel en genoot ik nog dagen na, soms was het gewoon goed. Maar nooit viel het tegen.
Begin vorig jaar had ik haar de laatste keer laten komen. Ik wist dat mijn inkomen er daarna op achteruit zou gaan en dat het dus waarschijnlijk heel lang zou duren voor ik haar nog eens kon laten komen. Misschien was het wel de laatste keer.
Het werd een memorabel bezoek waarin ze me liet vergeten dat we eigenlijk met een zakelijke transactie bezig waren. Ik dacht er nog vaak aan terug.
Onlangs had ik een financiële meevaller en besliste ik nog eens met haar af te spreken. De verwachtingen waren hoog gespannen.
Toen ze binnenkwam, zag ik dat ze nog even mooi was als voordien. Ik wou haar kussen maar ze draaide haar hoofd weg. Kussen deed ze niet meer, zei ze. Zelfs in een relatie duurt het gemakkelijk zes maanden voordat ze kust, zei ze.
"Maar wij kennen elkaar toch al langer dan zes maanden," probeerde ik nog, maar vergeefs.
Ik begon toen al te vrezen dat dit het afspraakje te veel zou worden. Kussen is echt een dealbreaker voor mij en had ik dit geweten, had ik niet meer afgesproken. Ik besloot er toch nog het beste van te maken en ging er verder niet te veel op in.
Wat later bleek dat ze pijpen ook niet meer deed. Voor mij wilde ze wel een uitzondering maken, maar het werd een pijpbeurt zoals je wel eens bij dames achter de ramen meemaakt. Veel handwerk en nauwelijks contact met de mond. De mond wel rond de penis, maar zonder echt contact.
Toen we deze afspraak maakten, hadden we afgesproken dat we anaal zouden proberen zodat ik in haar kon klaarkomen. "Dat hangt wel af van dag tot dag," had ze me gezegd. Soms lukt het, soms niet.
Het zat er natuurlijk aan te komen en jawel: ze bleek het niet echt te willen proberen. "Vandaag gaat het niet lukken," zei ze, zonder dat we zelfs maar geprobeerd hadden iets zachtjes op te bouwen.
De hele afspraak werd eerder technisch, weinig passioneel, met heel veel "nee, dit niet" en "nee, dat doe ik niet meer." Het was duidelijk: het had geen zin meer nog met Maya af te spreken.
"Ik wil niet meer voorbij mijn grenzen gaan," zei ze, en dat moet ik respecteren. Het is wel jammer dat ze niet had gezegd dat haar grenzen verlegd waren toen we de afspraak maakten.
Ook ons gesprek vlotte minder dan voorheen en op een moment reageerde ze zelfs bijna agressief op iets wat ik had gezegd (had niks met seks te maken). Ik begreep ook dat ze het sekswerk eigenlijk wilde stoppen. In de loop van de maand maart hoopt ze ermee te stoppen. Dat was ergens geen verrassing. Ze adverteert al heel lang niet meer en sprak alleen nog af met vaste klanten, zodat dit de logische stap leek.
Ik begreep ook dat ze uitkeek naar een relatie – iets waar ze vroeger geen boodschap aan leek te hebben.
Dit was dus het afspraakje te veel en nu stel ik mezelf weer de vraag of ik opnieuw op zoek wil naar een nieuw vast meisje, of dat ik het maar opgeef omdat het elke keer toch weer zoeken is naar een speld in een hooiberg.
Af en toe vind ik er eens eentje bij wie het plaatje helemaal past. Jammer genoeg lukt dat nooit voor lang – meestal verlaten die dames de sector al na enkele maanden of hooguit enkele jaren. Zo was er de ravissante Marokkaanse Inès, vele jaren geleden in Brussel. Er was ook Chiara, de Italiaans-Limburgse. Of Diana, uit de Caraïben. Ella, de Albanese uit Antwerpen. Allemaal zijn ze van het toneel verdwenen. Behalve eentje, die ik maar Maya zal noemen.
Het moet ergens in 2018 geweest zijn dat ik Maya voor het eerst bij mij thuis liet komen. Ze was beeldschoon: erg slank, mooie vrouwelijke vormen, prachtige borstjes, fijn gezichtje. Het contact was bijzonder. We konden goed praten maar tegelijk was de sfeer ook eerder zakelijk. Eenmaal we naar de slaapkamer gingen, was het echter vuurwerk.
Ik begon haar veel vaker te laten komen en gaandeweg kon er ook meer. Eerst stond ze niet open voor plasseks maar na enkele keren kon dat wel. Eerst moest alles met condoom maar tijdens een van de eerste lockdowns kon het wel – wel zonder klaarkomen in haar en alleen als ik haar voor twee uur liet komen.
De hele tijd bleef de seks wel een beetje wisselvallig. Soms was het formidabel en genoot ik nog dagen na, soms was het gewoon goed. Maar nooit viel het tegen.
Begin vorig jaar had ik haar de laatste keer laten komen. Ik wist dat mijn inkomen er daarna op achteruit zou gaan en dat het dus waarschijnlijk heel lang zou duren voor ik haar nog eens kon laten komen. Misschien was het wel de laatste keer.
Het werd een memorabel bezoek waarin ze me liet vergeten dat we eigenlijk met een zakelijke transactie bezig waren. Ik dacht er nog vaak aan terug.
Onlangs had ik een financiële meevaller en besliste ik nog eens met haar af te spreken. De verwachtingen waren hoog gespannen.
Toen ze binnenkwam, zag ik dat ze nog even mooi was als voordien. Ik wou haar kussen maar ze draaide haar hoofd weg. Kussen deed ze niet meer, zei ze. Zelfs in een relatie duurt het gemakkelijk zes maanden voordat ze kust, zei ze.
"Maar wij kennen elkaar toch al langer dan zes maanden," probeerde ik nog, maar vergeefs.
Ik begon toen al te vrezen dat dit het afspraakje te veel zou worden. Kussen is echt een dealbreaker voor mij en had ik dit geweten, had ik niet meer afgesproken. Ik besloot er toch nog het beste van te maken en ging er verder niet te veel op in.
Wat later bleek dat ze pijpen ook niet meer deed. Voor mij wilde ze wel een uitzondering maken, maar het werd een pijpbeurt zoals je wel eens bij dames achter de ramen meemaakt. Veel handwerk en nauwelijks contact met de mond. De mond wel rond de penis, maar zonder echt contact.
Toen we deze afspraak maakten, hadden we afgesproken dat we anaal zouden proberen zodat ik in haar kon klaarkomen. "Dat hangt wel af van dag tot dag," had ze me gezegd. Soms lukt het, soms niet.
Het zat er natuurlijk aan te komen en jawel: ze bleek het niet echt te willen proberen. "Vandaag gaat het niet lukken," zei ze, zonder dat we zelfs maar geprobeerd hadden iets zachtjes op te bouwen.
De hele afspraak werd eerder technisch, weinig passioneel, met heel veel "nee, dit niet" en "nee, dat doe ik niet meer." Het was duidelijk: het had geen zin meer nog met Maya af te spreken.
"Ik wil niet meer voorbij mijn grenzen gaan," zei ze, en dat moet ik respecteren. Het is wel jammer dat ze niet had gezegd dat haar grenzen verlegd waren toen we de afspraak maakten.
Ook ons gesprek vlotte minder dan voorheen en op een moment reageerde ze zelfs bijna agressief op iets wat ik had gezegd (had niks met seks te maken). Ik begreep ook dat ze het sekswerk eigenlijk wilde stoppen. In de loop van de maand maart hoopt ze ermee te stoppen. Dat was ergens geen verrassing. Ze adverteert al heel lang niet meer en sprak alleen nog af met vaste klanten, zodat dit de logische stap leek.
Ik begreep ook dat ze uitkeek naar een relatie – iets waar ze vroeger geen boodschap aan leek te hebben.
Dit was dus het afspraakje te veel en nu stel ik mezelf weer de vraag of ik opnieuw op zoek wil naar een nieuw vast meisje, of dat ik het maar opgeef omdat het elke keer toch weer zoeken is naar een speld in een hooiberg.
.